Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

I'm back (and it's snowing)~

Το ξερω οτι εχω ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ καιρο να γραψω. Καλα καλα δεν ανοιξα το ιστολογιο και αμεσως το παρατησα. Πραγματικα λυπαμε. Αλλα δεν ηξερα τι να γραψω! Καθολου εμπνευση...Ειχα κολλησει και δεν σκεφτομουν τιποτα. Και εκει που τα ειχα παρατησει για τα καλα...Χιονισε!!!! Καλα μην φανταστειται, κατι ψιλα, πολυ ψιλα, αλλα και παλι ΧΙΟΝΙ!!!  Δεν φαινεται οτι θα το στρωσει, αλλα αφου ειπε ο Αρβανιτιδης πως θα το σρωσει, απλα θα το στρωσει. Ο Αρβανιτιδης ειναι ενας τρελος καθηγητης, που μας κανει γεωγραφια. Πραγματικα ειναι κινητη εγκυκλοπαιδεια, αλλα το μαθημα μαζι του ειναι η ωρα του παιδιου.
Θελω να μιλησω για το χιονι. Δεν ξερω γιατι αλλα το λατρευω...Εδω και μια ωρα καθομαι και κοιταω τις πολυ μικρες νυφαδες χιονιου, που πεφτουν μανιασμενα προς ολες τις κατευθυνσεις, καθως ο αερας τις παρασερνει και τις κανει οτι θελει...Ακουω Snow Patrol (το ξερω το ονομα ειναι ειρωνικο σε σχεση με την κατασταση) αλλα πιστευω πως αυτη την στιγμη ειναι το συγκροτημα που ταιριαζει καλυτερα. Ειναι παραξενο πως η φωνη του τραγουδιστη δενει απολυτα με την ατμοσφαιρα.
Δεν ξερω γιατι, αλλα απο μικρη λατρευα το χιονι και γενικα τον παγο. Συχαινομαι να παρακολουθω αθληματα στην τηλεοραση και δεν καταλαβαινω πως μερικοι ανθρωποι τρελενονται για τετοια πραγματα (οπως η κολλητη μου η Κωνσταντινα, κολλημα με τον αθλητισμο, ξερει απ'εξω καθε αθλητη). Αυτο ομως που θελω να πω ειναι οτι ενω συχαινομαι αυτα τα πραγματα δεν εχω χασει αγωνα πατιναζ! Ηθελα παντα να ζουσα σε μια απο αυτες τις χωρες που μονιμως κανει κρυο και ο παγος και το χιονι ειναι κομματι της ζωης τους. Αυτο ομως που μου αρεσει περισσοτερο ειναι το οτι το χιονι φαινεται λες και κρυβει καποιο μυστικο, που αυτη του η σιωπη σε σκοτωνει.
Και τι δεν θα εδινα ομως να ηταν και δικο μου κομματι ζωης.......